Zmiany w przepisach dla rolników.
Wpisał: Joanna Maciejewska - 25.11.2009
Od 2010 roku rolnicy ubiegający się o płatności bezpośrednie, wsparcie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania tzw. dopłaty ONW, pomoc w ramach programu rolnośrodowiskowego oraz dopłaty do zalesiania gruntów rolnych muszą spełniać dodatkowe normy "Dobrej kultury rolnej" zgodnej z ochroną środowiska.
I. Pozwolenia wodno prawne.
Pozwolenie wodnoprawne jest rodzajem zezwolenia udzielanego przez administrację wodną w drodze decyzji administracyjnej. Rolnik korzystający z deszczowni, czy pobierający wody powierzchniowe lub podziemne w ilości większej niż 5 m3 na dobę do nawadniania gruntów lub upraw, jest zobowiązany do posiadania wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego. Osoba zainteresowana takim pozwoleniem, powinna złożyć wniosek o jego udzielenie do właściwego organu administracji publicznej. Pozwoleń wodnoprawnych udzielają właściwi ze względu ma miejsce korzystania z wnioskowanego pozwolenia, starostowie, prezydenci miast działających na prawach powiatu, marszałkowie województw, a od dnia 15 listopada 2008 r. także dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej.
Jak otrzymać pozwolenie wodnoprawne.
Pozwolenie wodnoprawne wydawane jest na czas określony, najczęściej nie krótszy niż 10 lat. Wydaje je starosta (art. 140). Aby uzyskać pozwolenie wodnoprawne, należy wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia złożyć:
1. Pełnomocnictwo (jeśli wnioskodawca występuje w czyimś imieniu).
2. Dowód wpłaty za wydanie pozwolenia oraz - jeśli wnioskodawca występuje w czyimś imieniu - za udzielenie pełnomocnictwa, bądź podstawę prawną do zwolnienia z opłat.
3. 2 egzemplarze operatu wodnoprawnego.
Operat to dokumentacja techniczna, która musi zawierać część opisową i graficzną. / artykuł 132/ .
Część opisowa operatu zawiera:
1) oznaczenie zakładu / osoby / ubiegającego się o wydanie pozwolenia, jego siedziby i adresu,
2) wyszczególnienie:
a) celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód;
b) rodzaju urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych;
c) stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych;
d) obowiązków ubiegającego się o wydanie pozwolenia w stosunku do osób trzecich,
3) charakterystykę wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym;
4) ustalenia wynikające z warunków korzystania z wód regionu wodnego;
5) określenie wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne;
6) sposób postępowania w przypadku rozruchu, zatrzymania działalności bądź wystąpienia awarii, jak również rozmiar i warunki korzystania z wód oraz urządzeń wodnych w tych sytuacjach.
Część graficzna operatu zawiera:
1) plan urządzeń wodnych, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu z zaznaczonymi nieruchomościami, usytuowanymi w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z oznaczeniem powierzchni nieruchomości oraz właścicieli, ich siedzib i adresów;
2) zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urządzeń wodnych oraz koryt wody płynącej w zasięgu oddziaływania tych urządzeń;
3) schemat rozmieszczenia urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych;
4) schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych.
4. Operat, na którego podstawie wydaje się pozwolenie wodnoprawne na pobór wód, dodatkowo zawiera:
1) określenie wielkości średniego dobowego poboru wody z podaniem bilansu zapotrzebowania wody w okresie obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego;
2) opis techniczny urządzeń służących do poboru wody;
3) określenie rodzajów urządzeń służących do rejestracji oraz pomiaru poboru wody
4) określenie zakresu i częstotliwości wykonywania wymaganych analiz pobieranej wody.
5. Do operatu, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych oraz na odwodnienie zakładu górniczego lub obiektu budowlanego za pomocą otworów wiertniczych, dołącza się dokumentację hydrogeologiczną. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może odstąpić od niektórych wymagań dotyczących operatu, z wyjątkiem wymagań dokumentacji hydrogeologicznej.
6. Decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli jest ona wymagana - w przypadku wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego.
7. Opis prowadzenia zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym.
8. Do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód powierzchniowych lub na zależne od siebie korzystanie z wód przez kilku rolników dołącza się projekt instrukcji gospodarowania wodą, zawierający opis sposobu gospodarowania wodą i zaspokojenia potrzeb wszystkich użytkowników odnoszących korzyści z urządzenia wodnego, którego dotyczy instrukcja.
Opłaty.
Od udzielonego pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi 217,00 zł, za udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania wnioskodawcy opłata wynosi 17 zł.
Opłatę skarbową należy wnieść bezgotówkowo na rachunek Gminy Wrocław lub bez ponoszenia dodatkowych opłat w kasach Urzędu Miejskiego Wrocławia.
Miejsce składania dokumentów.
Miejscem składania dokumentów zgodnie z art. 140 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.
Tryb odwoławczy.
Od decyzji wydawanych przez starostę przysługuje odwołanie do dyrektora regionalnego
zarządu gospodarki wodnej, a od decyzji wydawanych przez marszałka województwa
oraz dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej do Prezesa Krajowego Zarządu
Gospodarki Wodnej w Warszawie, za pośrednictwem organu wydającego w terminie 14
dni od dnia jej otrzymania.
II. Zachowanie charakterystycznych elementów krajobrazu.
Na działce ewidencyjnej muszą zostać zachowane charakterystyczne elementy krajobrazu, takie jak drzewa, które są pomnikami przyrody czy rowy o szerokości do 2 metrów. Każdy rolnik w załączniku graficznym dołączonym do wniosku o przyznanie płatności zobowiązany jest zaznaczyć miejsce położenia tych elementów na działce ewidencyjnej. W celu weryfikacji powyższej normy rolnik na załączniku graficznym dołączonym do wniosku o przyznanie płatności zobowiązany jest zaznaczyć miejsce położenia powyższych elementów krajobrazu na działce ewidencyjnej.
Przedmiotem kontroli będzie sprawdzenie, czy rolnik na obszarze całego gospodarstwa zachowuje wyżej wymienione charakterystyczne elementy krajobrazu.
III. Możliwość uprawy danego gatunku zbóż dłużej niż trzy lata na tej samej działce.
Obecnie udział zbóż w strukturze zasiewów wynosi 75%, a w niektórych gospodarstwach nawet 80-100%. Właściciele gospodarstw dążą do uproszczeń w produkcji i uzyskania jak najwyższych wyników produkcyjnych. Uprawa zbóż jest relatywnie niskonakładowa, łatwa w prowadzeniu ze względu na możliwość zmechanizowania poszczególnych etapów produkcji, co zmniejsza pracochłonność. Zagrożeniem pozostaje wzrost zachwaszczenia uprawy przez chwasty mające podobne tempo wzrostu i długość okresu wegetacji: przytulia czepna, miotła zbożowa, gwiazdnica pospolita, rumianowate, bratek polny, owies głuchy, perz, namnażanie się agrofagów, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia nakładów na środki ochrony roślin oraz w pierwszych latach spadku plonów. Nasila się występowanie chorób podsuszkowych: łamliwość źdźbła, fuzaryjna zgorzel podstawy korzeni i źdźbła, zgorzel podstawy źdźbła.
Nie wszystkie gatunki zbóż reagują w takim samym stopniu na przedplon zbożowy. Najbardziej wrażliwa na złe stanowisko jest pszenica, słabiej reaguje pszenżyto i jęczmień, najbardziej obojętne są owies i żyto.
Najlepszymi przedplonami są:
- dla pszenicy: rośliny strączkowe, okopowe, rzepak, pastewne
- dla jęczmienia: groch, rzepak, owies, wczesne ziemniaki
Stratom plonów przy uprawie zbóż można zapobiegać stosując płodozmian składający się z 4-6 gatunków roślin. Stosujemy zasadę rośliny jare na zmianę z ozimymi, zbożowe z nie zbożowymi, jednoroczne z wieloletnimi.
Prawidłowe zmianowanie - to zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy poszczególnymi grupami roślin.
Udział motylkowych i strączkowych nie powinien przekraczać 20%, mieszanki koniczyny z trawami 25%, okopowych / ziemniaków i buraków / 25%, zbóż 60% -65%. Na glebach w celu zapobiegania erozji stosujemy co 3-4 lata nawożenie obornikiem lub gnojowicą i wysiewamy poplony z rośliną motylkową.
Jednak zachowanie tych zaleceń w praktyce staje się coraz trudniejsze. Dlatego ARiMR wychodząc na wprost oczekiwaniu wielu rolników, dopuszcza odstąpienie przepisów, które weszły w życie w listopadzie 2007, a miały zacząć obowiązywać od 2011 roku. Na ich podstawie na danej działce ewidencyjnej nie można uprawiać tego samego gatunku zboża, czyli pszenicy, żyta, jęczmienia lub owsa, dłużej niż trzy lata.
Rolnik chcący skorzystać możliwości uprawy zboża na tej samej działce ewidencyjnej w czwartym i kolejnym roku będzie musiał wykazać, iż prowadzona uprawa tego samego gatunku zboża nie ma degradującego wpływu na stan gleby i nie zuboża jej składu organicznego. Ponadto rolnik będzie musiał udowodnić, że wykonane zabiegi agrotechniczne takie jak nawożenie obornikiem, przyoranie słomy czy uprawa w poplonie roślin motylkowych, poprawiają stan gleby. Dokumentem potwierdzającym, że odstąpienie od zmianowania upraw zbóż na danej powierzchni nie ma negatywnego wpływu na glebę, będzie "Dodatni bilans substancji organicznej gleby sporządzony na podstawie współczynników reprodukcji i degradacji glebowej", opracowanych przez Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa (IUNG) w Puławach
WSPÓŁCZYNNIK REPRODUKCJI I DEGRADACJI /w/t/ha/ GLEBOWEJ MATERII ORGANICZNEJ *
| Roślina lub nawóz organiczny | Jednostka | Współczynnik reprodukcji (+) lub degradacji (-) dla gleb | |||
| lekkie | średnie | ciężkie | czarne ziemie | ||
| Okopowe | 1 ha | - 1,26 | - 1,40 | -1,56 | - 1,02 |
| Okopowe | 1 ha | - 1,26 | - 1,40 | -1,56 | - 1,02 |
| Kukurydza | 1 ha | - 1,12 | - 1,15 | - 1,22 | - 0,91 |
| Zboża, oleiste | 1 ha | - 0,49 | - 0,53 | - 0,56 | - 0,38 |
| Strączkowe | 1 ha | + 0,32 | + 0,35 | + 0,38 | + 0,38 |
| Trawy w polu | 1 ha | + 0,95 | + 1,05 | + 1,16 | + 1,16 |
| Motylkowe, mieszanki | 1 ha | +1,89 | +1,96 | + 2,10 | + 2,10 |
| Obornik | 1 ha | + ,70 | |||
| Gnojowica | 1 ha | + ,28 | |||
| Słoma | 1 ha | +1,80 | |||
* Kodeks Dobrej Praktyki Rolniczej 2002
Wysiewane rośliny motylkowe lub strączkowe utrzymują dodatni bilans substancji organicznej w glebie. Międzyplony ozime zmniejszają wymywanie azotanów w okresie jesienno -zimowym, chroniąc glebę przed erozją.
lub
pozytywny wynik analizy gleby, określony przez IUNG w Puławach /będzie opublikowany w Dzienniku Ustaw/.
Krótkie przypomnienie nt. analizy gleby.
Badania gleby na zawartość składników pokarmowych należy wykonywać co 4-5 lat. Do analizy dostarczamy glebę suchą. Wyjątkiem jest analiza na zawartość azotu mineralnego, która to analiza jest wykonywana bezpośrednio z gleby świeżej, po pobraniu z pola. Błędne analizy gleby wynika z niewłaściwego poboru prób gleby stanowią 70-80% . Pobierana do badania próbka gleby o wadze 0,5 kg z 4 hektarów ma odzwierciedlać zasobność gleby jaka występuje w 12 000 ton gleby!
Jak prawidłowo pobrać próbkę gleby.
Termin pobrania próbek gleby do analizy odczynu (pH), zawartości potasu (K), magnezu (Mg) i fosforu (P) nie ma znaczenia. Każda gleba odznacza się dużą zmiennością losową. Reprezentatywna dla danego pola może być tylko próbka mieszana, składająca się z 15-20 małych próbek pobranych z różnych miejsc. Próbki te najlepiej pobierać za pomocą laski glebowej. Laskę wbijamy w glebę pionowo, wykonujemy ćwierćobrót w celu jej wypełnienia i po wyjęciu wydłubujemy pobraną małą próbkę do woreczka plastikowego lub wiadra. Czynność tę powtarzamy kilkanaście razy, poruszając się po polu po przekątnej lub zygzakiem. Próbka zbiorcza powinna mieć masę 0,5-1 kg. Należy również uważać, aby nie mieszać warstwy orno-próchnicznej, o zabarwieniu szarym, z podściełającą ją warstwą podorną, która odznacza się zazwyczaj zabarwieniem żółtawym. Jeśli warstwa orna jest płytsza niż długość elementu laski napełnianego glebą (25 cm), wówczas część gleby na końcu laski - o odmiennym zabarwieniu - wyrzucamy. Próbki na badanie zawartości azotu najczęściej pobieramy z dwóch warstw 0-30 cm i 30-60 cm, czasami także z trzeciej warstwy 60-90 cm.
Postępowanie z pobranymi próbkami.
Pobraną glebę suszymy w temperaturze pokojowej, rozsypując ją cienką warstwą na papierze w miejscu zacienionym. Po wysuszeniu rozdrabniamy glebę wałkując ją, dokładnie mieszamy i zsypujemy do suchych woreczków. Nie zapomnijmy o kartkach z opisem próbki!
Co badamy?
Aby wynik analizy gleby był przydatny i spełnił oczekiwania należy pobrać Podstawowa analiza dotyczy określenia zasobności gleby w przyswajalne makroskładniki (P, K, Mg ) i pH. Podstawową analizę gleby można rozszerzyć o badanie zawartości przyswajalnych mikroskładników Cu,, Zn, Mn, Fe oraz badanie zawartości boru szczególnie istotnego w uprawie niektórych roślin. Co raz częściej w polskich glebach występują niedobory siarki w glebie, można to sprawdzić poprzez wykonanie oznaczenia zawartości siarki siarczanowej dostępnej dla roślin. Nie zapominajmy o badaniu zawartości próchnicy w glebie, której wysoka zawartość jest bardzo ważna w prawidłowym żywieniu roślin. Jak również o badaniu procentowej zawartości części spławialnych czyli tzw. skład granulometryczny. Posiadanie wiedzy na temat składu granulometrycznego ułatwi nam precyzyjne ustalenie dawek nawozów, które są coraz droższe.
Na podstawie materiałów z Internetu opracowała
Joanna Maciejewska
powrót